Μια πόλη χωρίς αρκετές
κατοικίες

Ο στόχος κατοικιών του Λονδίνου είναι ο υψηλότερος κάθε βρετανικής περιφέρειας και το κενό παράδοσης το μεγαλύτερο. Το χτίσιμο έγινε δυσβάσταχτο: το κόστος παράδοσης μιας κατοικίας αυξήθηκε κατά 76.000 £ από το 2020, περίπου το 40% από νέους φόρους και ρυθμίσεις. Και η αγορά πωλήσεων είναι υποτονική, με τις πωλήσεις επί σχεδίων να πέφτουν από πάνω από τις μισές νέες κατοικίες μια δεκαετία πριν στο 11%. Ελάχιστοι developers χτίζουν καθόλου.

Χίθροου, Γκάτγουικ, Στάνστεντ, Λούτον και London City εξυπηρετούν μαζί την πρωτεύουσα, με το Παρίσι λίγες ώρες μακριά με τρένο. Μέσα στην πόλη, το Underground, το Overground και η γραμμή Elizabeth φέρνουν το μεγαλύτερο μέρος του Λονδίνου σε μία ώρα από το υπόλοιπο.

Το Λονδίνο ανακηρύχθηκε η πρώτη «πόλη-εθνικό πάρκο» στον κόσμο το 2019. Περίπου το 47% της πρωτεύουσας είναι πράσινο και πάνω από 60% αδόμητο, με 8,4 εκατομμύρια δέντρα σε περίπου 3.000 πάρκα και 35.000 στρέμματα δημόσιου πρασίνου. Η Νέα Υόρκη, συγκριτικά, έχει 14% πάρκα.

Οι εθνικές συλλογές δεν κοστίζουν τίποτα: Βρετανικό Μουσείο, Tate Modern, V&A, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Η πόλη έχει σχεδόν 200 μουσεία, 300 βιβλιοθήκες και 800 βιβλιοπωλεία, μαζί με ένα West End που είναι μία από τις δύο μεγάλες θεατρικές πρωτεύουσες του κόσμου.

Εδώ μιλιούνται περισσότερες γλώσσες από κάθε άλλη πόλη στη γη, και περίπου το 41% των Λονδρέζων γεννήθηκε εκτός Βρετανίας. Η πρωτεύουσα έχει 17 πανεπιστήμια σε παγκόσμιες κατατάξεις, περισσότερα από κάθε άλλη βρετανική πόλη, και είναι πρώτη στον κόσμο ως φοιτητική πόλη.

Πάνω από 20 εκατομμύρια διεθνείς επισκέπτες φτάνουν κάθε χρόνο, κρατώντας σταθερά το Λονδίνο στις τρεις πιο επισκέψιμες πόλεις του κόσμου. Πάνω από 340.000 νοικοκυριά βρίσκονται σε λίστες αναμονής για κοινωνική στέγη. Η ζήτηση εδώ είναι διαρθρωτική, όχι κυκλική, και γι' αυτό μετράει το πρότυπο που μια πόλη απαιτεί από όσους χτίζουν.